Tel: +31 (0)72 509 4000
 

Twee weken kajakken in Slovenie!

Twee weken kajakken in Slovenie!

Niveau: I-II-III, - Week 28 en 29 - Tekst: Chloë Vyncke
 
We komen een dag voordat de cursus begint aan op camping Soca. Ik ga onmiddellijk op zoek naar het water en vind een mooi plekje met zicht op de rivier, stroomopwaarts zwemmende forellen en jonge scherpe bergtoppen. De vakantie kan beginnen! De volgende dag komen de medecursisten één voor één toe en zetten hun tentjes op. We hebben ons eigen grasplein met een eigen keuken en worden omringd door de bergen. Om vier uur is het welkomstpraatje, het is een warm onthaal met koffie, thee en koekjes. We vertellen over onze ervaring in het kajakken en stellen onszelf aan elkaar voor. Er zijn mensen van alle leeftijden, het is een toffe bende en iedereen is al in vakantiesfeer. Dan gaan we de kajakspullen ophalen en passen. Als iedereen zich de juiste wetsuit en kajak heeft aangemeten zijn we klaar voor de volgende ochtend - de eerste vaardag!. Maar nu is het eerst tijd voor een wijntje en een drie gangen menu klaargemaakt door de instructeurs. Met als afsluiter van de dag een kampvuur aangewakkerd door onze eigenste “Feuermeister” Jitte en marshmallows op een stokje.
 
  
 

Het leuke aan de kajaksport!

De volgende morgen sta ik op met heel veel zon en zin. Lachende gezichten komen één voor één hun tenten uit. De koffie staat al klaar. Tijdens het ontbijt met lekkere Sloveense ham en eitjes volgt de uitleg over de trajecten die de groepen gaan varen. Er zijn twee groepen, wij zitten in het meer ervaren groepje en krijgen les van Erik Wegman met vissers Jaivi en Jitte. Erik vraagt ons wat wij willen leren en hoe wij de lesweek zien. Iedereen zit op gelijk niveau en allen hebben we dezelfde wensen. De eerste dag varen we ons wat los en oefenen we het eskimoteren, spelen in een walsje, traverseren, surfen en varen keerwaters in en uit. We worden op kleine foutjes gewezen en leren trucjes waardoor we de techniek verfijnen. En dat is nu net het leuke aan de kajaksport. We leren ook nieuwe technieken zoals de boof en dufec slag. Eerst legt Erik de theorie uit op het droge. We gaan op de grond zitten en doen zijn peddelbeweging na. Nooit gedacht dat mijn tenen zo hoog de lucht in konden gaan, deze uitleg is veel beter dan al die filmpjes op het internet. Als wij s’avonds op de camping aankomen is er al een groepje aan het koken. Op het menu staat: een tomatensoepje, vegetarische en niet vegetarische nasi met saté en curry saus, kroepoek, atjar en een eitje, njammmie!
 
 
 

Surfen en structuurvaren

Dag twee stappen we in onze kajak bij een grot onder het monument en varen we van daaruit een kloofje in. Het water is zo helder dat je de rotsen onder water ziet doorlopen en de vissen onder je boot ziet zwemmen. Wat lager in dit prachtige decor oefenen we ons traverseren door een golfje. Er zijn minder leuke manieren om wakker te worden. Verderop volgt de passage “De Vrouwensverslinder” een hoge rotswand met een onderspoeling. Voor die rotswand ligt een leuk keerwater die je met veel snelheid kan invaren. De instructeurs zorgen dat geen enkele vrouw wordt verslonden en springen de bootjes achterna die de verkeerde kant dreigen uit te gaan. Daarna wagen enkelen zich aan een vijf meter hoge sprong van de brug en gaan we met zijn allen lunchen op het strandje. Ik open mijn sardineblikje maar heb geen bestek, dan maar een stokje gebruiken. Na de lunch oefenen we onze binnenbocht boogslag, s-bochtjes en surfen we met zijn drieën in een golfje. De mannen doen een gekke peddelzwaai waar ik na enkele pogingen maar mee ophoud. We oefenen ook het structuurvaren. Een handige manier om veilige de rivier af te komen met een groep en dat doen we allemaal zeer netjes.
 
  
 

De blokkendoos

De volgende dag varen we vanaf de camping. Tijd voor het stuurwerk in de blokkendoos. Eerst laat Erik ons wat gekke oefeningen doen zoals omgekeerd het keerwater uitvaren met de nodige slokken rivier water van dien. Als we opgewarmd zijn varen we naar de eerste passage die we verkennen vanaf de hangbrug. Een leuk stijl stukje waar je mooi het keerwater rechts kan nemen. Iedereen prikt het keerwater binnen. Daarna wordt de rivier echt verblokt en bekijken we doorgang per doorgang. Iedereen vaart om de beurt. Ik raak ergens een onverwachte steen en ga zwemmen. Eenmaal beneden aan de passages is het leuk om te zien waar het verkeerd ging en om de andere hun lijn te zien varen. Daarna gaan we nog een ijsje smullen in het dorp, en maakt de familie Sterck ons met Italiaanse finesse een heerlijke risotto met chorizo klaar. We parkeren de auto voor de keuken en doen daarna al dansend de afwas gevold door salsa les van Carolijn en live gitaarmuziek onder de sterrenhemel.
 
“eerst moeten we door een verblokt stuk en daarna volgt een stukje in de kloof. Het lukt mij om geen enkele steen te raken en de juiste lijn te varen. Wat een goed gevoel geeft dit!”
Technischvaren op de Koritnica
Dag vier dalen we met onze kajaks af langs een mooi bospad. We varen een stukje van de Koritnica. Bij de instapplek stroomt het water goed door en het begint al de kriebelen. Vanop de kant verkennen we de volledige passage. Best wel een lange lijn; eerst moeten we door een verblokt stuk en daarna volgt een stukje in de kloof. Het lukt mij om geen enkele steen te raken en de juiste lijn te varen. Wat een goed gevoel geeft dit! Bij het stukje aan “kamp Tony” volgt technisch een heel goed oefenplekje. Erik laat ons een paar onmogelijke keerwaters zien die ongeveer een halve vierkante meter groot zijn. Ik kan enkel het laatste keerwater nemen maar naamgenoot Tony neemt ze bijna allemaal.
 
  


De laatste kajakdag of toch niet!?

De laatste dag van de cursus varen we 1001 keerwaters met de twee groepjes samen. Hop, keerwater in en uit. Snel reageren en sturen. Alles waar we die week op geoefend hebben kunnen we hier toepassen. Ik zou dit kunnen blijven doen en boek er nog een weekje bij! s ‘Avonds gaan we met zijn allen uit eten in Bovec. Er verschijnen rijkelijke visschotels en pizza’s op tafel. Maar ik ga voor de authentieke forel, een brokje puur natuur en een must als je hier bent. De volgende morgen nemen we afscheid en zien we elkaar hopelijk nog eens terug op water.
 
“We gaan langere stukken varen dan de week ervoor en gaan nog intensiever oefenen. Martina verbetert elk klein detail met veel inzet. Ze blijft het stuk voorvaren en uitleggen tot je het goed hebt. Waardoor ik nu ook de gemiste keerwaters van de eerste week weet te halen"

Week 2 - Boof en dufec slagen

De week daarna krijg ik les van Martina Wegman ook zij vraagt ons wat wij willen leren en hoe we de week zien. Het groepje heeft ongeveer hetzelfde niveau als de week ervoor en we beslissen unaniem dat we de boof en dufec slag willen leren. Dat komt mij goed uit want ik heb nog veel oefenwerk. We gaan langere stukken varen dan de week ervoor en gaan nog intensiever oefenen. Martina verbetert elk klein detail met veel inzet. Ze blijft het stuk voorvaren en uitleggen tot je het goed hebt. Waardoor ik nu ook de gemiste keerwaters van de eerste week weet te halen.
Één van de leukste stukjes van de week vind ik de passage aan “kamp Tony”. Martina ziet dat ik te dicht langs de steen vaar waardoor ik het keerwater telkens voorbij schiet. Zelf had ik geen idee dat ik dit deed en dacht net heel precies in te varen. Ik moet meer diagonalen varen en een hoekje maken. En inderdaad nu lukt het mij ook om bijna alle keerwaters te nemen. We lopen dit stukje drie keer omhoog met de boten en varen het tot het perfect gaat. Beneden oefenen we onze boofslag over een steen, er is niet veel plaats en ik merk dat timing en snelheid zeer belangrijk is. Je moet echt alles uit elke slag halen. De favoriete oefening van Martina zijn de s-bochtjes waarbij je met één peddelslag sierlijk van het ene keerwater naar het andere glijdt. Vrouwen gaan voor de sierlijkheid op het water, mannen voor de ….? Martina legt uit waarom ze bepaalde slagen zoals de dufec toepast aan de hand van haar eigen ervaring. De dufec slag gebruik je bijvoorbeeld als je heel snel een steen moet ontwijken en dus heel snel van richting moet veranderen. Ze toont het ons voor en wij bestuderen het van onder tot boven.

  


Besneeuwde bergtoppen op de rustdag

Op de rustdag ga ik samen met Hanneke, Tony en Maaike de Mangart beklimmen. Voor mij is dit de eerste keer dat ik tussen de besneeuwde bergstoppen sta. Die leken daarnet nog zo klein vanaf de camping. We komen twee mannelijke berggeiten tegen die ons de weg wijzen. Wat een zichten heb je hier. Ik krijg kliminstructies van de familie Van der Veldt en beleef spannende tijden. Op de stukken waar ik niet meer voor of achteruit durf huppelt het jongste lid van de familie mij voorbij alsof er niets aan de hand is. We hebben veel pret gehad en ik ga dit zeker nog een keer doen maar dan met een klettersteig hé Tony! Enkele mensen zijn vandaag ook gaan parapenten. We zagen daarnet onze visser Jitte al voorbij vliegen in de autorit naar de Mangart. Waneer we ‘savonds gezellig aan het eten zijn op de camping zie ik plots een wit zeil neerstrijken op het grasveldje achter ons, Jitte is geland. Maar ook als niet ervaren parapenter kan je hier voor een honderd euro veertig minuten lang in de lucht hangen.
 
  
 
“De valletjes zijn vrij stijl, met s-bochtjes en veel stuurwerk. Door het hoogteverschil vlieg ik letterlijk de keerwaters binnen.”

Boofen op de Absteilstrecke!

De voorlaatste vaardag, voor mij jammer genoeg de laatste vaardag nemen Martina en haar vriend Mike ons onder hun hoede om een stukje van de Absteilstrecke te varen. Na wilde verhalen over dit stuk gehoord te hebben lig ik al de ganse nacht wakker. Waar ik de volgende morgen een helse afdaling had verwacht zijn nu houten trapjes gemaakt. Daar ben ik de Slovenen heel erg dankbaar voor! We verkennen de passage vanaf de kant. We zijn met een klein groepje en varen twee aan twee. Ik ga als eerste achter Mike aan, spannend. Ik probeer tussen de stenen te sturen en tegelijk op de hoofdstroom te blijven maar raak toch een steen die onder water ligt en ga om. Ik probeer te rollen en kom met een extra duwtje terug boven. Wat is het mooi hier, de rivier is vrij breed en het water stroomt langs alle kanten om je oren. De valletjes zijn vrij stijl, met s-bochtjes en veel stuurwerk. Door het hoogteverschil vlieg ik letterlijk de keerwaters binnen. Ik moet één keer zwemmen maar wordt al snel aan de kant geholpen. We delen de rivier op in stukjes om een goed overzicht te hebben. Op de meer rustige stukken slalommen we door elkaar en doen veel oefeningen. “Hier komt een goeie boofsteen” zie ik Martina het teken doen. Het lukt mij om met de juiste timing af te zetten. “Dat was hem” zie ik Martina knikken. Eindelijk gelukt, wat een mooie afsluiter. Het afwisselen van het oefenen op de meer rustige stukken met af en toe een pittig stuk varen vond ik zeer fijn de afgelopen weken. Slovenië is dan denk ik ook de ideale plek om dit te doen en de natuur is er ongezien mooi. Ik heb de technieken die ik al kende verfijnt. Het gaat om kleine dingen zoals de peddel lager houden bij het eskimoteren, de juiste peddelslag bij het surfen, een binnenbocht boogslag gebruiken bij het keerwater invaren. Maar ik heb ook veel nieuwe dingen geleerd zoals het boofen, dufec en combinatieslagen waar ik nu gretig verder op wil oefenen. Dit is voor mij de overgang naar een nieuwe manier van varen waarbij je constant druk op je peddel probeert te houden en minder slagen hoeft te maken. De inzet van de instructeurs om je echt iets te willen bijleren vanuit hun eigen ervaring kon ik sterk appreciëren. Ik kom zeker terug.
 
Dank je Europagaai, het waren opnieuw twee mooie weken!