Suriname

Vliegreizen en zonvakanties Suriname

Een kajakavontuur door het laatste stukje ongerepte natuur van het tropische regenwoud.

In Outdoormagazine editie 5 2004 en het NKB kanosportblad editie2 2004, kun je een uitgebreid verhaal over onze ervaringen in Suriname lezen. Een exclusieve vakantie bestemming voor de echte avonturier.

Het verslag van dag tot dag

Ook mensen zijn maar een klein onderdeeltje van de overweldigende natuur
Wij weten nú dat onze unieke beleving in Suriname niet te omschrijven is. Wie de mogelijkheid aangrijpt om dit te gaan beleven, zal merken dat kajakken op dit plekje ongerept regenwoud een verrijking is van je leven.

Suriname is zéér geschikt voor beginners
De Tapanahonirivier heeft schitterend en uitdagend wildwater voor beginners. Met een watertemperatuur van 27 graden vind je hier de ideale oefenplekjes.

Pittig water voor beginners?
De beginners oefeningen kun je op het pittige water in de praktijk brengen. Omslaan is geen probleem, het water is hier immers warm. Je loopt vast en zeker een keer terug om het vol goede moed nog een keer te proberen.

Het tropische regenwoud geeft een overweldigende indruk
De schitterende kleuren van exotische planten en dieren worden afgewisseld door de bijna onzichtbare gecamoufleerde dieren die met hun schutkleur in de jungle proberen te overleven. Apen slingeren door de bomen en in de verte horen we de trom van een ritueel van een indianenstam. De gids weet ons veel te vertellen en zelfs bij overnachtingen in het wild zul je je veilig voelen.

Stroomversnellingen liggen hier ver uit elkaar
Per korjaal varen we van de ene stroomversnelling naar de ander. Deze uniek gebouwde kano's zijn uit één boomstuk vervaardigd en kunnen 10 tot 15 meter lang zijn. De bevolking vaart nog met een echte houten pagaai. Wij hebben de luxe van een 15 pk buitenboordmotor die "terwijl je van het uitzicht op het tropische regenwoud geniet" ons snel naar de interessantste stroomversnellingen brengt.

Pittig water voor de vergevorderde kajakker
Dat Suriname veel mooie stroomversnellingen voor beginners heeft heb je al gelezen. Een passage voor gevorderde zoals hieronder kom je slechts een paar keer tegen. Beginners kunnen hier eenvoudig overdragen.

Suriname extreem!
Voor de extreem kajakkers ligt er in Suriname een wereld aan mogelijkheden open. We praten dan wel over wildwater V en VI. Dit is slechts voor een enkeling weggelegd. Europagaai is bezig de extreme trajecten in kaart te brengen zodat zeer ervaren en zelfstandige varende extreem kajakkers in de toekomst hun hart in Suriname kunnen ophalen.

Wie droomt niet van freestylekajakken midden in het tropische regenwoud
Cartwheels met op de achtergrond het geluid van de brulapen en een helix neerkijkend op de piranha's (in dit gebied zijn deze vissen ongevaarlijk voor mensen en smaakvol in de soep). Terwijl in Nederland kajakkers het koudewater trotseren ligt in Suriname een uitdagende schuimkraag van 27 graden Celsius op je te wachten.

Indianen en bosnegers
De gastvrije vriendelijke en kleurrijke bevolking heeft andere beleefdheidsvormen dan wij gewend zijn. De gids zal je vertellen wat je wel en niet kan doen.  Het tropische regenwoud is voor de bevolking een supermarkt, bouwmarkt, apotheek en kledingzaak tegelijk. Dit moet goed verzorgd worden. Alléén deze ervaring al is een bezoek aan Suriname dubbel en dwars waard.

De oorspong van de kanoën (korjaalvaren) ligt in het indianen gebied
Als er onderweg een rookpluim boven de toppen van de woudreuzen kringelt, neemt de gids ons mee naar de plek waar korjalen worden gebouwd. Nadat we uitgebreid kennis hebben gemaakt zien we hoe de korjaal op een hout gestookt vuur in de juiste vorm wordt gebracht.

De rivier is hier de enige weg
Door de jungle zijn smalle paadjes gehakt. Deze paadjes groeien echter snel weer dicht. De rivier is hier dan ook de beste manier om te reizen. Korjalen worden hier niet alléén zeer vernuftig gebouwd, maar ook behendig heen en weer door de stroomversnellingen gestuurd.

Het tropische regenwoud heeft zeer veel bijzondere dieren
Deze fraaie leguaan is door zijn schutkleur zeer moeilijk te herkennen. De indianen zien het diertje echter al op grote afstand en weten deze behendig voor onze camera te vangen.

Held op Teva's
Een ontmoeting met echte anaconda is geen dagelijkse ervaring. Zelfs onze gids was flink opgewonden. Deze baby anaconda was 1,5 meter lang. Zijn moeder is 8 meter lang. Terwijl de indianen een overnachtingsplek gereed maken, verteld de gids ons waarom we deze slang (voor vannacht) niet hoeven te vrezen.

Een zeer fraaie vogelspin siert bij de ochtendgloren
Op de paal van het met bladeren bedekte afdak, waaronder we in onze met klamboes bedekte hangmatten geslapen hebben, zat 's ochtends een vogelspin. De spin is voor mensen ongevaarlijk en heeft ook niet de intentie om je zonder reden aan te vallen. De haren van de spin schijnen net als brandnetels een vervelende pijn en jeuk op te leveren.  
Ook Piranha's zijn hier te vinden.
Wij hebben zelf ervaren dat deze vis er eng uitziet, maar in dit gebied ongevaarlijk voor de mensen is. De bevolking en ook wij hebben elke dag heerlijk in de rivier gezwommen. 

Links de aankomsthal en rechts de vertrekhal
De binnenlandse vluchten worden met kleine vliegtuigjes georganiseerd. Na het reizen in een 747 op 10.000 meter hoogte, geeft een binnenlandse vlucht een heel andere dimensie aan het vliegen en kun je genieten van het schitterende uitzicht over het immens grote regenwoud. 

Resident Inn
Bij aankomst in Suriname overnacht je in het fraaie hotel Resident Inn aan de rand van Paramaribo. Een fraai terras in een met palmbomen beplante binnentuin met zwembad geven je een fijn vakantie gevoel.

Krasnapolsky
Voor het vertrek naar Nederland verblijf je in het Krasnapolsky hotel midden in Paramaribo. Hier kun je veel winkeltjes vinden om souvenirs te kopen en Surinaamse gouden sierraden tegen zeer lage prijzen.

Schrijf je in voor het unieke programma dat Europagaai in Suriname aanbiedt en beleef een betaalbare onvergetelijke vakantie in het tropische regenwoud vlak boven de evenaar. 

Reisverslag Europagaai

Reisverslag: Wildwaterkajakken Locatie: Tropisch regenwoud van Suriname. Personen:  Erik en Remi Wegman First decent: Grand Rio en Tapanahony rivier. Project: Mets, Suriname Airways, Europagaai. Gidsen: Bert, Eddy, Nootje. Met dank aan : Krasnapolsky, Resident Inn. Met dank aan: de plaatselijke bevolking. Met dank aan: Teva sandals Binnen kort worden de programma's die Europagaai in Suriname aanbied aangepast voor wildwaterkajakken. Wij zijn in onderhandeling om een zeer schappelijk vluchttarief te krijgen. Wil je op de hoogte worden gehouden, mail ons dan even een berichtje.

Benamingen: soela = stroomversnelling korjaal = boomstamkano koeleman = uitkijkpost Wildwater gradatie: I / II = beginners II / III = enige ervaring III / IV = gevorderd IV / V = vergevorderd V / VI = cracks Suriname is, voor zover tot nu onderzocht is, geschikt voor: Beginners Enige ervaring Cracks

Zondag
’s Ochtends om halfacht zijn we zwaar bepakt met onze kajakspullen, per taxi naar het NS station vertrokken. Met de trein via Amsterdam “Sloterdijk” naar Schiphol, alles liep vlot en er was geen verkeersdrukte. Het was dan ook zondagochtend 14 maart. Op Schiphol aangekomen bleek dat het vliegtuig twee uur vertraging had. Dat werd dus lekker chillen in de vertrekhal. Het vliegtuig (een boeing 747- 400) was afgeladen, alle vierhonderd zitplaatsen waren bezet. In negen uurtjes vlogen we op tien kilometer hoogte en met een snelheid van bijna duizend kilometer per uur naar Paramaribo. In Suriname aangekomen, werden we opgehaald door een taxibusje van Mets Travel & Tours die deze reis voor ons geregeld heeft. In de chaotische toestand bij de aankomsthal was dit geen overbodige luxe. Een rit van vijfenveertig minuten bracht ons naar het hotel “de Resident Inn” in Paramaribo. Aan het verkeer moeten we even wennen. Men rijdt hier links op de weg, erg gedecideerd en de claxon moet hier verplicht veel gebruikt worden. Na een hartelijke ontvangst door Erik Kuiper konden we ons even opfrissen en onder het genot van een drankje hebben we besproken hoe ons programma er uit zou gaan zien. Vervolgens werden voorgesteld aan Bert Klinger, een zeer aardige Oostenrijkse ex-kajakker die in Suriname woont. Aangezien er maandag al een vliegtuig beschikbaar was konden we eerder naar het binnenland vertrekken dan dat het oorspronkelijke plan was.

Maandag
We zijn lekker vroeg opgestaan, hebben overheerlijk Surinaams ontbeten en een duik in het fraaie zwembad genomen van het hotel Resident Inn. Om kwart voor tien werden we opgehaald door Bert voor vertrek naar het binnenland met het vliegtuigje, een Cessna. Het was bewolkt en de verwachting was dat er regen zou komen. Bert vertelde ons dat het in het regenwoud bijna elke dag wel een halfuurtje kan regenen. Dit was met deze temperaturen (30 graden Celsius) niet erg en goed voor de waterstand. De piloot van het kleine tien persoonsvliegtuigje landde op het kleine vliegveld van Paloemeu, dit is niet meer dan een grasvlakte. Daar werden we hartelijk ontvangen door Eddy en onze gids Nootje. Onze bootjes stonden netjes ingepakt in een hut en we konden niet wachten om te gaan peddelen op de Tapanahony rivier die voor het dorpje stroomt. Bij het uitpakken van de boten bleek echter dat onze zak met peddels niet was aangekomen. We raakten lichtelijk in paniek en begonnen een creatieve oplossing te verzinnen met scheppen of zo iets. Gelukkig ontdekte de dorpelingen bij hun zoekactie dat de peddelzak in een andere hut stond. Pfff het probleem was opgelost en we konden voor de dorpsbewoners (indianen) demonstreren wat er allemaal met de kajaks mogelijk was. De Indianen van de Wajana stam waren erg enthousiast over de freestyle stunts die Remi vertoonde. Na de show voeren we alvast stroomafwaarts naar de eerste stroomversnelling, de Soela Palawa, om te gaan peddelen. Onze gids zou ons met zijn gemotoriseerde korjaal (boomstamkano) later inhalen. Met zijn tweeën door de jungle was een heel aparte ervaring. We hebben al heel wat natuur gezien, maar met de oeverbegroeting langs déze rivier proef je het ongerepte oerwoud en er heerst hier nog een balans tussen de natuur en de indiaan. Dit is uniek in de wereld en het is echt aan te raden om dit zelf te ondervinden. Na driekwartier genieten en kajakken op vlakwater kwam de eerste stroomversnelling in zicht. De gids die met zijn gemotoriseerde korjaal ons met dertig kilometer per uur ingehaald had, stond ons met een super heerlijke Surinaamse lunch op te wachten. Om bij de stroomversnelling te komen zijn we vanaf het dorp rechts langs het eiland dat in de rivier lag gevaren. De stroomversnelling zelf heeft aan de rechterkant een mooie golf met een schouder waar je goed in kunt surfen, spinnen en blunten. Als je uit de golf spoelt is het niet mogelijk om met je kajak terug te varen om nog eens te gaan spelevaren. De stroomversnelling is 300 meter WW II en erg geschikt om op onze eerste dag even in te varen.

Na de lunch zijn we bezig geweest met training van de Indianen die het kajakken zelf wilden proberen. De groep jongens waar we mee aan het werk gingen waren ontzettend enthousiast en hadden duidelijk al een goed bootgevoel en zeer zeker goede kennis van lichte stroomversnellingen. Omdat we niet al te veel tijd hadden hebben we in een rap tempo de eerste basisbeginselen van bootbeheersing geoefend en het eskimoteren. Ondanks dat de indianen snel leren, zal er nog heel wat tijd in gaan zitten om de indianen de juiste technieken voor wildwater kajakken te kunnen leren. De indianen hebben heel andere gedachtes over peddelen en stroomversnellingen dan dat wij die hebben. De moeilijkheidsgraad wordt door hen bepaald door de mogelijkheid om met een korjaal de stroom versnelling terug te kunnen varen en niet om het wilde water zelf. Dit terug varen met een gemotoriseerde korjaal is een ware kunst en zeer spectaculair om mee te maken hoe zelfs passages WW II+ genomen worden.

’s Avonds onder het schamele licht van twee lampjes werkend op een zonnepaneeltje en aangevuld met het licht van olielampen, konden we wederom genieten van de overheerlijke Surinaamse keuken. Afvallen kun je hier vergeten!

Dinsdag
’s Ochtends zijn we vroeg opgestaan  om een verslag te maken en de gemaakte foto’s op de laptop te zetten. Na het ontbijt hebben we ons omgekleed en zijn we met de kajaks in de korjaal, stroomafwaarts richting Paloemeu getrokken. We hadden een pittige reis voor de boeg. De korjaal passeerde de stroomversnelling waar we de dag ervoor gevaren hadden en we vervolgden onze weg door de jungle. De begroeiing langs de oever van de rivier lijkt een ondoordringbare schutting van de fraaiste bomen en plantensoorten opgesierd met kleurrijke vogels. Tijdens de tocht van ruim een uur gaf Nootje (onze gids) ons allerlei informatie over planten, bomen en dieren. Bij de stroomversnelling Maripa Soela aangekomen, werden de bootjes afgeladen en waren we klaar om te gaan varen. De stroomversnelling is ruim 200 meter lang en kon op drie manieren gevaren worden. De rechter doorgang was bij deze waterstand het meest interessant, WW II/III. Vrijwel meteen na de invaart is er een flinke stopper die goed geschikt voor Freestylekajakken bleek te zijn. Bij lager water is te verwachten dat het water hier te ondiep is. De tweede wals zit bijna op het einde van de passage en is behoorlijk pittig. Omdat we eenvoudig terug konden lopen hebben we ons hier een tijdje goed kunnen vermaken. De andere doorgangen zijn allemaal WW II en goed geschikt om lekker te oefenen.
Omdat de volgende stroomversnelling niet zo heel veel verder was, sleepte de korjaal ons verder. Dat was nog een hele tour. Zodra de punt van de kajak onder de korjaal gezogen werd moest je snel loslaten om niet om te slaan. Na 20 minuten varen kwamen we bij de stroomversnelling, genaamd Mabuka, aan. Dit was wat we zochten. Een brede stroomversnelling met heel veel doorgangen. De eerste doorgang vanaf de linker oever was een passage WW II+ van ongeveer tweehonderd meter en met veel keerwaters. De rechter doorgang van deze zelfde passage was een vette drop WW III/IV. De tweede doorgang van links was een spannend stukje WW IV en de derde doorgang een IV+ / V. De overige doorgangen hebben we vanaf de kant bekeken maar leken ons te stenig en niet interessant. Er waren geen echt goede freestyle plekken in deze passage te vinden. Tijdens het bevaren van de passage zagen we in de verte drie indianen. Dit viel meteen op omdat je hier normaal niemand tegenkomt. De Indianen waren met speren aan het vissen. Nadat we uitgepeddeld waren zijn we met het korjaal naar een derde passage “Oemankode-bakoe” doorgevaren, dit was ongeveer tien minuten varen. Deze passage had twee doorgangen, allebei WW VI en hebben we alleen bewonderd.
Op de terugtocht hebben we nog een stop gemaakt voor een zeer interessante wandeling door de jungle waarbij er door Nootje veel verteld werd. Het werd ons duidelijk dat de natuur hier voorziet in alle eerste levensbehoeften van de mens. Eten, kruiden, medicijnen, bouwmaterialen, kleding en wildwater!

Om vijf uur waren we op Palawa terug waar we met de Indianen jongens en onze gidsen een verkort veiligheidsprogramma hebben gehouden. Na deze lange dag stond er weer een verrukkelijke maaltijd klaar en konden we ’s avonds deelnemen aan een indiaanse feestavond.

Woensdag
We vertrekken voor een tweedaagse trip door de jungle naar de bovenloop van de Paloemeu rivier. Onze gids, de indianen bootsman en koelaman (uitkijkpost) hadden alle spullen voor een overnachting in het wild in de korjaal gepakt. De heenreis was ongeveer vier uur stroomopwaarts varen. Bij de eerste grotere Soela (stroomversnelling), een stroomversnelling van WW II+, stonden we wederom versteld dat een gemotoriseerde korjaal dit soort stroomversnellingen op kan varen. Omdat we trek hadden gekregen besloten we hier te stoppen om te lunchen. Remi maakte van de gelegenheid gebruik om meteen de stroomversnelling te varen, maar ontdekte tot zijn grote schrik dat zijn helm niet mee was en we waren al te ver om terug te varen. Dit betekende een beperking van de vaarmogelijkheden.
De twee Indianen die met ons mee waren fungeerden tevens als koks. Er werd onderweg dan ook regelmatig gestopt voor de jacht of visvangst. Een verse leguaan voor in de soep, een piranha voor door de rijst en een vette meerval. Mmmm. Bij de stroomversnelling Trombaka was een eenvoudig afdakje voor de overnachting. Deze was op een eilandje midden in de stroomversnelling. Omdat er maar één helm mee was konden we niet samen varen. Vanaf de kant was te zien dat er een stevige wals met aan de zijkant een flinke draaikolk in de passage zat. Bij het bevaren bleek dit inderdaad het geval, Remi had de grootste moeite om uit de kolk te komen en had absoluut geen zin om op die plek te gaan spelen. De passage WW II+ was verder niet moeilijk. Om deze plek als overnachtinglocatie geschikt te maken, zou er aan de linkeroever en aan de kop van het eiland een goede in en uitstap plek moeten komen. Ook zouden er paadjes gehakt moeten worden, wat voor de indianen een fluitje van een cent is.
Na een verse en overheerlijke maaltijd werd het snel donker. Het eerstvolgende echte dorp lag vijfhonderd kilometer verderop in de jungle. We zaten nu dus echt midden in het oerwoud en dat was te horen ook. Overal waren dieren geluiden te horen. De brulaap die vanuit Paloemeu net te horen was, leken hier vlak naast je hangmat met klamboe te staan. Voor het slapen ontdekten we een slang aan de waterkant. Het beest was anderhalve meter lang en bleek een baby anaconda te zijn. De gids vertelde ons dat dit uniek was en dat een anaconda van deze lengte al dodelijk voor mensen kan zijn. Hij stelde ons gerust en legde uit dat we geen angst hoefden te hebben. De indianen hadden onze slaapplaatsen (hangmatten met klamboe) veilig geïnstalleerd en we hebben genoten van een heerlijke nachtrust in de jungle.

Donderdag
De geluiden van het oerwoud en het vroege ochtendgloren maakte iedereen bijtijds wakker. Eerst even zwemmen in de rivier en na de lunch ingepakt om verder stroomopwaarts te trekken. De rivier werd hier wat smaller en er waren beduidend meer dieren te bewonderen. Ara’s (papagaaien) en ook veel andere mooi gekleurde vogels sierden de dichtbegroeide oevers. Andere dieren zoals apen, zie je minder vaak. Dit komt door het geluid van de motor van de korjaal, welke de dieren verjaagt. Een kanotocht waarbij je door de jungle zou pagaaien zou hier een unieke beleving zijn! Hoe hoger we stroomopwaarts komen hoe meer versnellingen er komen. Na ongeveer 10 minuten komen wij de Soela Trombaka. Dit is een stroomversnelling WW IV+ waar de korjaal natuurlijk nooit tegenop kan varen. De indianen hadden daarom een pad over de berg gehakt om de stroomversnelling in tien minuten over te kunnen dragen. Terwijl wij de stroomversnelling verkende sjouwden de indianen de reserve buitenboordmotor over de berg zodat we met de daar al klaar liggende korjaal weer verder konden. Na een mooi traject van ongeveer tien km WW I/II, per korjaal stroomopwaarts afgelegd met in de verte het schitterende uitzicht op het Kassi Kassima gebergte. Kwamen we onder aan een zware stroomversnelling Kodebaku “WW V”.  Hier moesten we stoppen, want verder stroomopwaarts varen per korjaal was onmogelijk. Nootje (de gids) nam ons mee om over een paadje door de jungle bij de bovenkant van de stroomversnelling te komen. Na een tocht door het oerwoud van bijna een uur waarbij Nootje weer veel uitleg gaf over allerlei bomen en planten met geneeskrachtige werkingen, kwamen we boven aan de passage. Een blik stroomopwaarts gaf zicht op twee heel vette watervallen WW VI en een zijbeek die er bij kwam op een passage WW V. Stroomafwaarts gekeken zagen we twee stukken WW IV+ waarvan één met een heel vette onderspoeling waar je absoluut niet terecht zou moeten komen. Vervolgens zat daar vrijwel direct een stuk V aan vast geplakt. De hele invaart zover we die hebben kunnen bekijken, schatten we in op een volledige klasse V. Omdat er nog geen pad langs het traject loopt, was het ondoenlijk de rest van de passage te bekijken. In het najaar zal er een pad zijn gehakt en kunnen we hier verder op verkenning gaan. Terug bij de korjaal gekomen, zijn we nog even naar de uitvaart van de passage gevaren en hebben deze bekeken ook dit was volledig V. Onze gids en de indianen vertelden dat de volgend twintig kilometer stroomopwaarts iets minder wild waren dan wat we hier aantroffen. Wij denken WW IV/IV+. Om op tijd terug in Paloemeu te zijn, moesten we voort gaan maken. Stroomafwaarts gaat wel sneller, maar zou totaal toch vier uur gaan duren. Net voordat het donker werd zagen we de indianen hutjes in zicht komen en wuifden de kinderen ons toe. Na het uitpakken konden we direct aanschuiven aan tafel. Het verblijf op Paloemeu sloten we af met een biertje en een lekker glaasje whisky. Morgen vertrekken we naar Awaradam.

Vrijdag
’s Ochtends nog wat rondgeslenterd in het indianendorp en inkopen gedaan voor thuis. Om ongeveer één uur zijn we met een Braziliaanse Tupolev in een kwartier tijd naar Awaradam gevlogen. Dit is hemelsbreed 60 km. Bert en Nootje “onze gids” gingen mee. De bewoners in dit gebied zijn bosnegers. Zeer talrijk, luidruchtig en heel anders dan de indianen. De bosnegers leven in kleine dorpjes aan de rivier Gran Rio. Deze rivier is voor hen de enige manier van transport en vervoer. Je ziet dan ook veel bosnegers in korjalen peddelen en een enkele keer een gemotoriseerde korjaal. De levensstandaard ligt hier heel laag. Men moet van de natuur leven, maar deze is door het grote aantal bewoners al helemaal leeg gejaagd. Men leeft hier voornamelijk van vis en landbouw en drinkt gekookt water uit de rivier. Voor toeristen is er flessenwater beschikbaar. Nadat we in het schitterende vakantieoord op Awaradam onthaald werden door de bewoners van het dorp en ons in een hut geïnstalleerd hadden, zijn we de stroomversnelling waar we vanuit de hut uitzicht op hadden gaan verkennen. Boven aan de stroomversnelling merkten we dat de rivier in twee zijarmen was verdeeld waarvan stroomafwaarts gezien de rechter zijarm ook weer in twee passages was gesplitst. Vlak voor het eiland met het dorp komen deze weer bij elkaar. De linkerdoorgang van de rechter stroomversnelling is het pittigst. Een stenig verval van een meter hoog en daarna een afval van twee meter met daaronder pin gevaar, WW IV/V. Om deze te varen moet je absoluut goed kunnen boofen en met de kajak plat neer komen. De linker doorgang van de passage is ongeveer 300 meter WW II/III en onderaan een splitsing waarvan beide aftakkingen vaarbaar zijn. De gehele passage linkerzijde van de linker passage is goed vaarbaar, maar voor beginners alleen te doen als er op de juiste plekken posten zijn uitgezet. De rechter tak van de rivier is een lange slide die met deze waterstand net niet voldoende water had om te varen. Tien cm hoger en je kunt er waarschijnlijk veel plezier beleven.

Zaterdag
Nadat we voorgesteld zijn aan onze nieuwe bootsman Mahja Louis en koelaman Made is de korjaal ingepakt voor een tweedaagse tocht. Onze gids Nootje voelt zich hier thuis. Hij is dan ook een bosneger en van deze stam. Heel anders dan een indiaan. Onze gids heeft bijvoorbeeld drie hutten, meerdere vrouwen en kinderen. Omdat iedereen hier als familie wordt beschouwd en ook alles gedeeld wordt kan dat voor een bootreisje soms voor oponthoud zorgen. Een babbeltje hier, soms de nodige lifters of het afleveren van spullen bij familie is de normaalste zaak. Toen we na veel oponthoud uiteindelijk bij de Soela Grandam arriveerden, hoorden we het bulderende geraas van de stroomversnelling. Aan de toppen van de bomen kon al zien dat deze passage waarschijnlijk over een kort traject vet naar omlaag moest gaan. Bij de verkenning van de passage bleek dit inderdaad het geval te zijn. Voor ons lag een mooie passage V welke we, na bevaren te hebben, naar WW IV+ bijgesteld hebben. Iets verderop lag nog een tweede versnelling deze zag er vrij moeilijk uit, WW IV. Ook deze passage hebben we, na deze bevaren te hebben, bijgesteld en geschat op WW III+. Over een traject van ongeveer 1 kilometer volgden nog wat passages met het niveau WW I/II en daarna werd het vlak. De eerst volgende interessante stroomversnelling was een kwartier varen met een gemotoriseerde korjaal. Deze passage is heilig en mag van de bosnegers niet bevaren worden. Omdat de bootsman familie aan de stroomversnelling van de Grandam had wonen, werden we uitgenodigd om in een klein verscholen jungle dorpje, welke via een onherkenbare toegangspoort bereikbaar was, te overnachten. Onze hangmatten met klamboes werden onder een afdak gehangen en toen we naar bed gingen merkte we vlak naast ons een grote vogelspin. Deze is overigens voor mensen ongevaarlijk, maar kan wel mooi de insecten weren.

Zondag
Gewekt door twee grote bijen die blijkbaar aan de vogelspin ontsnapt waren en om onze klamboes zoemden, wachtte ons alweer de laatste vaardag. Remi en ik stelden voor om de passage “Grandam” optimaal te benutten en we hebben deze dan ook vier keer achter elkaar gevaren. Op de terugweg naar Awaradam hebben we nog wat dorpjes aangedaan voor familiebezoek en dergelijke. De dorpjes lijken zeer primitief, maar als je beseft dat de mensen hier in en van de natuur leven, kunnen we daar alleen maar erg veel respect en bewondering voor hebben. Op Awaradam aangekomen hebben we ons opgefrist met een koude douche en ons klaargemaakt voor de laatste avond in jungle.

Maandag
Na afscheid te hebben genomen van de dorpsbewoners zijn we met een binnenlandse vlucht naar Paramaribo gebracht, waar METS Travel & Tours voor ons een hotelkamer in het Krasnapolsky gereserveerd had. Aangezien wij pas woensdag naar Nederland zouden vliegen, konden we nog wat inkopen in Paramaribo doen. Om onze ervaringen en de mogelijkheden voor Suriname te bespreken zijn we uitgenodigd voor een bespreking met Mets Travel & Tour, Suriname Airways, Krasnapolsky en Resident Inn. Alle partijen zijn zeer enthousiast over de mogelijkheden die wij voor wildwaterkajakken in Suriname ontdekt hebben en er wordt nog dit jaar een programma aangeboden dat door Europagaai en de junglegidsen van Mets gezamenlijk begeleid gaat worden. Het is niet de bedoeling om in deze gebieden grootschalig toerisme te ontwikkelen. Het unieke karakter van het ongerepte tropische regenwoud mag niet verstoord worden. Iedereen die zich aan deze cultuur wil aanpassen en op een sportieve manier een zeer exclusieve levenservaring wil mee maken is van harte welkom op onze wildwater tour in Suriname.

Dinsdag
Luieren en met de privé chauffeur van onze vriend Bert hebben we wat inkopen gedaan.

Woensdag
Vertrek terug naar Nederland.