Kajak vakantie cursus in Spanje

Rio Noguera Pallaresa in Spanje

Verslag van Rob van den Berg
2 oktober 2005

Volgens afspraak kwam ik om 11.15 uur, als verdwaalde Almeloër, aan in Wijk bij Duurstede. Door een toeval kon ik mij aansluiten bij dit nomadisch kanogezelschap. Onder bezielende leiding van Eric D. was de kanoreis voorbereid. Zijn bus was al afgeladen met spullen en etenswaar die hij samen met Eric H. had ingeslagen. Bij aankomst werd ik direct geïnformeerd dat we naar de Rio Noguera Pallaresa in Spanje zouden gaan, een "wilde sloot" aldus Eric D. Als nieuweling in de groep had ik nog geen taak. Gelukkig was er een vacature "slameester". Zonder sollicitatiegesprek werd ik benoemd om de functie van slameester uit te voeren. Zo'n functie is natuurlijk een serieuze zaak. Bij sporten hoort een gezonde maaltijd. Om 11.30 uur vertrokken we met negen dappere kanoërs naar Spanje. De instructeurs van Europagaai waren al ter plaatse. Na een voorspoedige en gezellige reis kwamen we zaterdagmiddag aan in Sort.

Kampement
Het kampement werd in een zucht en scheet opgezet. Toen het kampvuur eenmaal aangestoken was, zou deze niet meer uit gaan. Tijd voor de boodschappen en gelijk even kijken naar de Spaanse schoenen. 's Avonds een barbecue en de eerste confrontatie met de sla. Het vitamine C gehalte in de sla was deze avond heel hoog en met de vitamine B uit het bier was het een hele gezonde maaltijd.

Eerste vaardag
Zondag was onze eerste vaardag. Erik Wegman, onze instructeur beloofde een rustige invaardag. Het eerste traject was net na de slalombaan van Sort. We gingen ongeveer 5 tot 6 km varen op rustig vaarwater. Later op de dag werd de rivier iets moeilijker - meer verblokt. 

Invaren
Goed, iedereen kreeg de kans om lekker in te varen en te wennen aan het woelige water. Na een stukje klunen met de kano werd deze vaardag afgesloten. Moe en tevreden konden we op onze prestatie terug kijken.

Tweede vaardag
Het instappunt was ongeveer 20 km boven Sort. De rivier was hier smaller en stroomde harder. Het varen van keerwaters was dan ook vandaag een favoriete oefening van onze instructeurs Erik Wegman en Jasper. Onderweg mooie passages, kortom een heel leuk stuk om te varen. Helaas ging het water, na onze lunchpauze, sneller zakken dan verwacht, dat was jammer; met iets meer water was het vervolg een stuk leuker geweest.

Na het varen werden de bekende dagelijkse rituelen weer uitgevoerd: biertje drinken, Spaanse schoenen kijken en sla maken.

Derder vaardag
Vaardag drie, het Instap punt is 6 km boven de camping. Helaas moesten we deze dag lang wachten op het water, maar uiteindelijk was er water genoeg. Een mooi stuk naar de bekende stuw. Ook vandaag was er een hooggehalte van oefeningen, ja, de bekende keerwaters varen. Deze werden keurig gevaren, voor ons natuurlijk geen enkel probleem meer. Na het klunen bij de stuw zijn we direct doorgevaren naar de slalombaan, helaas begon het water alweer te dalen. Het varen van de slalombaan gaf geen directe problemen en deze werd door ons geraffineerd afgevaren. Na het verkleden en het harde werken werd het tijd voor een biertje. Na het biertje natuurlijk boodschappen doen, schoenen kijken en de maaltijd verzorgen. Deze keer wilde Erik Wegman een gooi doen naar de titel van slameester. Zijn zalmsalade was van voortreffelijke kwaliteit. Deze mag hij volgend jaar weer maken.

Rustdag
Woensdag was onze welverdiende rustdag. Na drie dagen hard werken waren we hier aan toe. Gezamenlijk hebben we een tochtje gemaakt en de kloof van Gerri de la Sal bekeken. De kloof had zeer weinig water. Het varen van deze kloof op onze vierde vaardag zou met zo'n lage waterstand niet verstandig zijn. Tijdens het nuttige van de sla werd dan ook besloten de kloof niet te varen maar ons te gaan vermaken op de slalombaan. Behalve dit wijze besluit gaf de sla later op de avond ons zeer veel inspiratie. Er werd gebrainstormd over onze toekomst met als resultaat de geboorte van de "Wilde Wijkers". Een nieuwe kanovereniging. Kortom, een zeer vruchtbare nacht.

Vierde vaardag
Erik Wegman had deze dag zeer precies voorbereid. Iedereen werd overladen met opdrachten. Verplicht aantal keerwaters varen, het zoeken naar een Spaanse schoen, blikje met drinken verplaatsen en als laatste de oefening "ruk my baby". Voor alle oefening kon je punten halen. Kortom iedereen kreeg gelijke kansen om te winnen. Knap bedacht.
Eindelijk was het water hoog genoeg en werd er om de beurt gestart. Als snel bleek dat iedereen boven zichzelf uitsteeg. De vorige drie vaardagen hadden wonderen verricht. Na deze boeiende wedstrijd werd de baan nogmaals voor de lol af gevaren.
Erik C. (jaja, hoog gehalte Eric/k's) was onze eerste kampioen "wilde wijker".
's Avonds weer gezellig gebarbecued - ja "de wilde wijkers" houden van lekker eten.

Vijfde vaardag
Na het opruimen van het kamp vertrokken wij tot 12 km boven de camping. Na deze vaardag zouden we direct huiswaarts keren. Het traject was leuk om te varen met als hoogtepunt de stroomversnelling direct onder het raft-centrum.Dit was een stevige passage die wel goed te overzien is. De walsen trekken wel maar met een beetje tempo leveren ze geen enkel probleem op. De groep ging er dan keurig doorheen, met hier en daar een kleine zwempartij. Na dit hoogte punt werd er uitgevaren naar het eindpunt.
Nadat we Erik Wegman en Jasper gedag hadden gezegd, werd de terugreis ingezet. Gelukkig vonden we om 00.30 uur een McDonald bij Vierzon. Het was zeer genoeglijk om zo vroeg met elkaar te ontbijten. Vervolgens vonden we om 01.30 uur een hotel bij Orleans die nog plaats had voor dit bonte gezelschap.

Terugreis
De volgende dag kwamen we om 17.00 uur aan in Wijk bij Duurstede opgewacht door onze fanclub (vrouwen en kinderen).
We kunnen terugkijken op een gezellige vaarweek, veel vitamine C, veel plezier en lol en met als hoogte punt de geboorte van de "Wilde Wijkers"!