Actieve kajak vakantie in Slovenie

Herfstvakantie mei 2007

Met koude vingers in de Soca.

Het was het plan om met ze alle op kanovakantie te gaan, maar niemand had tijd in de zomer
dan gaan we toch met oktober naar Slovenië. Is het dan niet koud? Zal wel mee vallen toch?
Dat hebben we geweten !!! De week begon op een zaterdag om 5 uur en we verzamelen bij de kanoverenging waar we om 6 uur zouden vertrekken. Alles klaar en rijden maar. Slovenië is 1216,9 km dat is 13 uur rijden met wat stops voor wc en tanken. Het was een lange rit met twee auto’s maar om 20.00 uur waren we daar. Gelukkig had Silvia geregeld dat we in een appartement zaten tegen de kou en om nog even lekker te zitten in de avond .

Het begon pas écht op zondagochtend toen we de instructeurs ontmoeten maar het welkomstpraatje was pas om 16.00 uur, dus ondertussen lekker genieten van het zonnetje. De leiding had Erik Wegman met nog twee instructeurs en twee vissers. Er was een groep van vijf uit de richting van Rotterdam (Umyak luitjes) en twee uit België. Verder waren er twee met een instructeur en een persoon die wel eens wou zien wat wildwater kajakken is. Bij de introductie moesten we allemaal zeggen wat we hadden gedaan en wat voor ervaring we hadden dat was belangrijk om ons niveau te bepalen. We werden ook ingedeeld in kook groepjes en de eerste kookgroep waren de instructeurs.

Die avond hoorde we wat de groepjes waren voor het kajakken dus lekker eten en na het eten lekker bij het kampvuur opwarmen met een koude pivo(bier). Bij het kampvuur hoorden we dat we in drie groepen zouden worden gesplitst; beginners, gevorderde, en ervaren. Suzan en Keesjan zaten in de beginners groep met Hans als begeleider Jurre als visser met Beate. Martin, Elwin en ik zaten met Silvia (mama) en Erik (papa) in de gevorderde groep met nog twee meiden uit Rotterdam Claire en Bernadet en Erik Wegman als instructeur en Stefan als visser. Rick zat in de ervaren groep met twee Belgen Ben en Bart, Robert van Umyak en Eelco als begeleider. Zo ging elke groep bepaalde stuken rivier af, op hun niveau en snelheid. Het was elke keer wel de vraag van hoe we het met de auto’s moesten doen want je moet een auto op het eindpunt hebben met de droge spullen. Maar dat ging gelukkig goed  omdat we voldoende auto’s hadden.

We hadden een standaard programma van; 8 uur ontbijten en om 10 uur kwam de zon achter de berg vandaan om nog even een zonnig uurtje te hebben en dan in de auto’s te stappen en naar de rivier te gaan. Tussen  1 en 2 uur een broodje eten aan de waterkant en om een uur of 5 á 6 uit het water, omkleden en een terrasje pakken in Bovec. Om ongeveer 8 á 9 uur h=gingen we meestal eten en konden dan rond 11 uur gezellig bij het kampvuur te zitten. Maar vrijdag zaten we gezellig en warm in een restaurant te eten als bonte avond.

Met de peddels ging alles mis. Eerst begon het leuk met Silvia die midden in de  passage “De vrouwen verslinder” haar peddel aanbood aan Stefan die op dat moment “aangelijnd” op haar boot sprong om haar naar de kant te slepen. Later in de week was er ook nog iemand die om ging en zijn peddel verloor, nou ja oeps maar dat kan gebeuren . Hij kreeg een reserve peddel een in klapbaar model en kon weer verder. Bij de volgende passage ging  hij weer om waardoor hij weer zijn peddel verloor. Doordat de in klapbare peddel vol liep met water zonk deze snel.  Dus de peddel was weg en gaf Erik Wegman zijn peddel aan de jongen om zelf verder te gaan met zijn handen in de bitter koude Soca water.

We zijn  allemaal veilig teruggekomen en een voortreffelijke week gehad met helder blauw water en een gemiddelde temperatuur van 6 graden overdag en 0 graden in de avonds. De terug reis was geen pretje want het sneeuwde flink in Oostenrijk en zuid Duitsland. Maar met een geweldige week achter de rug denk ik dat dit nog wel een keer georganiseerd kan worden. Misschien volgend jaar wel en dan een keer in de zomer?

Tekst Rene Mossel