Oostenrijkse Alpen

Door Hans en Wanda Berkhout

Maandag
Paul had de waterstand in de Sanna bekeken. Zondag stond deze nog op 1.20m, Maandag 2.90m. Kortom heftig water. In een boekje een leuk riviertje uitgezocht, nl. de Pitsbach. Alleen in het voorjaar en als de stuw wordt opengezet, is deze te varen. Met de regenval van 's nachts in gedachte gingen we naar dat beekje. Goede waterstand, kleine keerwaters maar weinig gegevens in het boekje dus navragen bij locals. Deze vertelde over 4 km passage met rotsen en grote kans op bomen. Dus niet varen is het advies. Op naar de Inn bij Imst. Daar aangekomen zagen we bomen langs gaan met een rot snelheid. Toch maar niet voor vandaag. In het boekje van Paul P. stond een rivier dat als alles te hoog staat dat deze altijd te varen is. Op naar de Rosanna. Daar aangekomen en 3 a 4 km langs het traject te hebben gelopen, hadden we besloten toch maar niet in te stappen. Er was maar een manier om in de de rivier te komen, nl. van de kant erin glijden en eruit komen ????? Vervolgens zijn we nog even langs de Trisanna gegaan omdat we deze in de loop van de week zouden gaan varen. Wat we zagen was een bulderende massa water. Een spektakel. We zijn nog even bij een brug in aanbouw geweest. Daar vertelde Paul P. dat gisteren er nog een noodbrug ernaast lag. Vandaag lag hij er niet meer. De eerste dag hebben wíj dus niet gevaren. Helaas.

Dinsdag
De Inn staat op het programma. Vanaf Imst tot Haiming. Hoge golven en flinke druk op het water. Goed voor de heupjes. Als een sneltrein. De Pitzbach was al flink gezakt. Deze is dus niet meer te varen. Na een paar mooie golfpassages zijn we aankomen bij Dikke Berta. Tenminste in de buurt. Ze was niet terug te vinden. Waarschijnlijk door het hoge water. De Oetz stroomt hier in de Inn. In het boekje stond dat bij hoog water de Oetz wel eens de overkant van de Inn bereikt. Vandaag leek het wel of de Oetz een klein beekje was wat in de Inn stroomde. Later in de week zagen we dat de Oetz 10 cm onder hochwasser peil stond. Kortom de Inn staat heel hoog. Bij Haiming aangekomen, playspot, zijn er 3 mogelijkheden. 1 links van de middenpijlers. 2 een vette wals (bleek achteraf)
tussen de pijlers: een hele mooie surfgolf. 3 rechts van de pijlers: eveneens een wals. Paul ging liever eerst in het keerwater liggen achter de brug om alles te aanschouwen. Dus via alternatief 1. Resultaat FLAPIE in de wals.
Richard en ik zei de gek gingen proberen voor alternatief 2. Surfen. Maar doordat de Inn zeer snel stroomde konden we niet op de golf blijven. We stroomde door. De andere slachtoffers Wanda, Hester en Bas gingen Paul P. achterna. Wanda blijft hangen in de wals en na een paar pogingen om eruit te komen ging ze zwemmend verder. Je moet tenslotte alles gedaan hebben dacht ze. Hester zag het gevaar en met een flinke vaart ging ze door de wals. Geen probleem. Bas dacht er iets te makkelijk over en bleef ook plakken. Sloeg om en eskimoteerde dachten we. Achteraf bleek dat Bas niks deed maar dat de wals hem overeind zette. Na een paar blikken van hoe kom ik hier eruit ging ook Bas de schoolslag oefenen. Zoals een echte wedstrijd zwemmer eerst een paar meter onderwater en dan naar boven komen. Gelukkig is iedereen er heel uitgekomen inclusief het materiaal. Dat was vaardag 1.

Woensdag
De Rosanna. Een leuk ww 2 riviertje. Begint met wat verblokt water en vervolgens wordt hij gekanaliseerd. Laatste stuk een beetje slaapverwekkend. Om toch nog wakker te blijven tot Sesamstraat, hebben we 's middags nog even de Inn gedaan om dag 1 goed te maken. In m'n Wigo dit keer. Lekker ontspannen en proberen te spelen. Omdat het toch nog aardig doorspoelde was spelen heel lastig. 15 km in 1 uur. Is dit snel of niet. We zijn niet doorgevaren tot de playspot omdat het anders te laat werd.

Donderdag
De Trisanna. Begint al vrij snel met een leuke passage (ww4). Alleen na 2/3 licht er een leuke onderspoelde rotsblok met daarvoor 2 walzen. Ook daar achter lag nog een onderspoelde rots. Paul en Richard hebben het eerst stuk wel gevaren. De andere hebben overgedragen. Daarna zijn we gezamenlijk weer verder gegaan. Leuk traject met veel stenen en kleine walsjes. Halverwege nog een ww4 passage. Paul vertelde dat er kabels met bandstaal in de rivier lag en dat hij van het voorjaar hier had gevaren en dat iemand z'n gezicht flink had opengehaald. Dus ook deze passage maar overgedragen. Voor de rest een leuke sloot. Als toetje nog even het laatste stuk van de Sanna gevaren als opwarmer voor de volgende dag.

Vrijdag
Alweer de laatste dag. De Sanna met de passage bij Pians. Leuke afsluiting van de week. Helaas zat Bas vandaag niet lekker in z'n boot (3x zwemmen). En dat op deze rivier (ww3/4) lijkt mij dat geen pretje en brrrr. Om 3 uur aangekomen op de camping vroeg ik nog aan Paul of dit het was voor deze week. Ik was nog niet moe. Nee natuurlijk niet zei hij. Het is nog niet donker dus als we nog wat wilden kon dat. Overlegd met Richard, de anderen waren wel moe, hebben we met z'n drieën nog even de Landeck-kloof gevaren. In het boekje stond als omschrijving: geen warming-up, big waves and big stoppers in het begin van de kloof en aan het eind nog een keer die pittiger is dan de ingangspassage. Wanda had ons afgezet en probeerde ons nog in te halen. De eerste 2 bruggen kon ze ons nog bij benen maar bij de laatste brug waren wij al voorbij. Een mooie afsluiting van een geslaagde week

Helaas door de hoge waterstand was niet alles te varen. Maar ja wie kan daar nou wat aan doen. Gelukkig was er niet besloten om naar de Salzach te gaan. Misschien van het najaar nog even terug naar Oostenrijk of naar Sault-Brenaz. Hangt af van het weer.

Groetjes Hans en Wanda en tot de volgende keer