Kajakcursus Durance 2004
Gezien Tiehatten

Ik hou altijd een
dagboekje bij van
mijn vakanties, en
toen ik deze cursus
zat te schrijven vroeg
Erik of ik het verhaal
op de Europagaai-site
wilde zetten. Ze wilden
het graag in echte dag-
boekstijl houden, dus
ik heb het maar een
ietsiepietsie beetje
bijgeschaafd… 
Zaterdag 21 aug
Wow, deze agenda moet niet in 1 vakantie al gevuld worden, drie keer weg, het is toch van den gekke!
Maar nu zit ik dus in Frankrijk ergens tussen Briancon en het Lac de Serre Poncon, bekend terrein dus wel een beetje. Ik was toe aan nog een vakantietje, en mijn moeder drong aan op een kayakcursus, die zat namelijk al eerder in de planning en was toen niet doorgegaan. Dus op woensdagavond jl. om 11 uur ‘s avonds in de krant gezocht, en jawel, www.europagaai.nl had vast nog wel een plekje over. Volgende dag geboekt, gevraagd of ik met iemand mee kon rijden en voilá, na een overnachting bij het meer van Genève (1 meter van de kant, supermooi) zitten we nu hier. (‘Hier’ is camping La Fontaine bij Guillestre in de buurt, aan de Durance). Om half 5, over vijf minuten, is de briefing, en dan ga ik leren kajakken! Jieha! Leuke camping hier ook, het waait hard, de zon schijnt en m’n nek staat nu al in de fik. Tent staat ook midden in de zon, maar dat is wel goed, kan’ ie eventueel lekker opdrogen.
Zooo, een uurtje later! De briefing is geweest, klein groepje, leuke mensen, heb er vet zin in! Buiten mij en mijn reisgenote Etina zijn er nog twee stelletjes en een jongen alleen. Leuke groep! Ze hebben allemaal ervaring, en sommigen daarvan hebben zich opgegeven als beginner, terwijl ik vond dat ik dappere beginner was... even veranderen waarschijnl

Zondag 22 aug
Zo, een leuke dag op het water, ben bekaf! Crisis, wat is dat zwaar!
Vanmorgen hebben we om negen uur ontbeten, nadat het vannacht verschrikkelijk koud was. Gisteravond trouwens nog naar een wedstrijdje geweest, op een golfje waren een stel mini bootjes allemaal kunstjes aan het doen, erg grappig, vooral de commentator. Die liep constant te schreeuwen en bij eentje ging ‘ie werkelijk compleet uit z’n dak: ‘Parfaiaiaiat! Parfaiaiaiaiaiaiaiaittt’.  Voor de rest verstond ik er natuurlijk helemaal niks van, maar op zich maakte dat niet zoveel uit. Een hoop kabaal, spectaculaire kunsten waarvan ik nog nooit had gehoord of had gezien, en er ook niet over zou denken om dat te doen.
Maar goed. Vandaag het water op. Het ontbijt wat overvloedig, brood, ei met spek, yoghurtjes, de hele mikmak. Op een vijvertje voor het eerst in een boot. Rechtuit is het moeilijkst! Ik ben ook de slechtste, iedereen heeft al best wat ervaring, daar had ik na gisteravond wel rekening mee gehouden. ‘s Middags bij het meertje de lunchpakketjes opgegeten, maar ik had geen honger. Dom dus om niet fatsoenlijk te eten want later zat ik gewoon te trillen van voedselgebrek. Preventief eten hier! Daarna het echte water op, zag er eerst niet bijzonder spectaculair uit, maar stroming zat. Het ging natuurlijk belachelijk, maar Erik zei dat het boven het gemiddelde lag. Hmmm... Kleine groep natuurlijk! Het was wel super leuk, vet honger en afgepeigerd, lekker gedouched net en daarna even bijgetankt in mijn tentje. Daar lag nog wat proviand van onderweg, gelukkig. Nu zit ik aan de tafel te schrijven, terwijl er naast me wordt gekletst over het milieu en hoe te overleven zonder stroom enzo. We hebben er geen kaas van gegeten. Jajaa, dat gaat mij heus wel lukken! Krijg het koud nu, half zes gaat de zon achter de berg, kleren aantrekken!

Dinsdag 23 aug
Verslag van gisteren moet er nog in!
Het was vet leuk, een zijriviertje van de Durance gevaren, de Guille. Die is helemaal helder en niet zo koud. Toen we eindelijk onderweg waren beetje traverseren geoefend enzo, gaat helemaal niet zo mislukt als verwacht! t’ Gaat eigenlijk heel lekker, af en toe heb ik een miljoen boogslagen nodig om weer rechtuit te gaan en vervolgens een half miljoen om niet de andere kant op te schieten, maaaarrrrr... het gaat best goed. Bij de pauze was een ‘walsje’ (jeuh, ik ken wat termen hoor) en na een tijdje kijken en aandringen van Erikken ben ik ook maar geweest, werd wel vastgehouden door Bert (de visser), maar met lage steunen en opkanten (Yes! Nog meer termen!!) ging het ook aardig, totdat hij me losliet. Jammer, maar wel super leuk! Nou snap ik ook dat het leuk is om kunstjes te doen ipv rechtuit zo hard mogelijk naar beneden. Dat was namelijk mijn oorspronkelijke idee van kajakken... Ondertussen had ik m’n middelvinger tussen de boot van Etina en een steen geplet, die is nu gewoon zwart. De top is nog wel rood, dus hij gaat niet afsterven ofzo. Op het eind van de toch van vandaag was een slalom met vette golven, die waren ook gaaf, maar natuurlijk bleef het puntje van mijn boot niet in de stroom zodat ik een paar keer bijna flink omging, maar net niet helemaal, hoeraaa!!  Varen is echt leuk! s’ Avonds zou ik met Etina gaan koken, iedereen kookt een keer voor de hele groep. Heel gezellig en handig en lekker! Toen we eindelijk de winkel gevonden hadden was het een heel gedoe om te beslissen wat we zouden eten: ik wilde macaroni en Etina geen rode saus. Mooie polderoplossing: twee sauzen!
De kassa. Stonden we een uur in de rij, bleek dat de mevrouw voor ons iets gekocht had dat van ons was en toen liep de kassa vast. Joepie. Naar een andere kassa, stonden we daar een uur te wachten op iemand die de groente niet had afgewogen en bleek de kapotte kassa inmiddels weer heel. Ondertussen was het begonnen met heel hard regenen, maar toen wij klaar waren was het weer droog. Het eten was goed gelukt en erg lekker.
Oh ja, Pastis + water = te drinken! Smaakt naar drop, best lekker.
Goed, dat was gisteren dus. Vandaag heb ik nog niet veel beleefd, we zitten te wachten tot we gaan beginnen. Pak moet nog aan, het regent en volgens mij gaan we het koud krijgen straks. Gaat allemaal goed komen. We gaan met z’n allen bijelkaar, dus ik zal flink gaan zwemmen verwacht ik. Eskimoteren zou toch leuk zijn... Er is ons trouwens een spectaculaire Himalaya start beloofd, ben benieuwd!
18.00 uur. Himalaya start houdt in dat je het water in glijdt vanaf hoger, soort natuurlijke vrije val met een glijbaan. Of zo iets. Voor de rest ging het vandaag voor geen meter, zoals altijd loop ik na een dag of drie vast. Etina ging ook niet echt fantastisch, dus vormden wij samen het kneuzengroepje. De score van zwemmen is gelukkig blijven staan op twee (vier alles bijelkaar) Later ging het weer wat beter, als ik maar consequent achter iemand aanvaar komt alles goed. Best wilde stukken gehad met als klapstuk het Gat van de Durance. Met een raftboot stelt dat hele ding niks voor, maar als je er van onder aan doorheen ploegt met een kano is dat anders. Maarrrrr ik ben er over/door/langsheen gekomen! Hoera! Vet gaaf! Het helpt trouwens wel als je je boot begint uit te schelden als die de verkeerde kant opgaat. De rest van de groep kwam er natuurlijk vloeiend doorheen, die gingen dus die kunstjes doen die ik de eerste avond gezien had. Echt super gaaf, dat ga ik zeker ook leren! Lijkt me echt hartstikke leuk om dat te kunnen!

Morgen is er een rustdag, daar heb ik ook veel zin in, ben redelijk uitgeput. Is compleet iets anders als hardlopen, dat is waar ik mijn conditie mee kweek, nooit wat met m’n armen!

Woensdag 25 aug
Rustdag heute. Prachtig weer, om negen uur opgestaan en ontbeten en toen wilde ik gaan lopen. Halverwege Mt. Dauphin kreeg ik een lift van de Erik die foto’s ging regelen bij het Gat, en na een minuut stond ik onderaan de heuvel waar een mega fort opstaat. Het was dus zo’n beetje de bedoeling om eerst even dat te zien en dan naar Guillestre te gaan om tape te halen. Helaas stond het weggetje wat ik koos niet op de kaart, anders had ik vast gezien dat het net onder de rand ophield, verdorie, kon ik weer terug. Toen maar besloten om via de toeristische route naar Guillestre door te lopen. Halverwege ben ik een mountainbike route ingelsagen en die liep rechtstreeks naar G.City. Ik moest tape hebben, dus de handigste plek daarvoor was de pharmacie. De hele weg had ik al gerepeteerd wat ik ging zeggen, maar toen ik daar kwam begreep dat grietje echt niet wat ‘sportstape’ was. Ze heeft me uiteindelijk wel de hele winkel laten zien, maar daar zat helaas geen tape tussen. Dus toen ben ik maar een kaart gaan kopen met een ‘timbre’ (dat woord zat ergens veel te ver verstopt in mijn brein) en die heb ik naar huis gestuurd. Daarna heb ik nog in de Alpensportwinkel gevraagd of ze eventueel, misschien zeker, tape hadden, maar die kerel wist niet eens dat ‘white’ blanc is, dus daar kwam ik ook niet veel verder mee. Uiteindelijk verwees hij me door naar de pharmacie, maar ga daar voorlopig mijn kop niet meer vertonen… En nu zit ik op een prachtige plek, stadje uit gelopen in de richting van le Champ de l’Aze, na een tijdje een breed wandelpad stond ik ineens op de andere kant van het ravijn naast het fort. Er tegenover dus. Je kunt hier helemaal over de rand lopen, er loopt zelfs een beekje precies tussen de rand en het pad, en dat mondt uit in de waterval die we vanuit de boot maandag op de Guille zagen. Tres beau mag ik wel zeggen, prachtig uitzicht, voorlopig blijf ik nog even liggen hier!
Nacht. Om 18.00 uur was ik terug, had ook nog een bezoekje gebracht aan de fontein hierzo, dat was erg mooi maar meer bejaarde toeristen dan water. Snel weer omgedraaid dus. Na een tijdje kwam iedereen weer binnendruppelen, ze hadden allemaal een leuke dag gehad. Het plan dat ik had om gewoon lekker in mijn tent te blijven die avond ging niet door, ben met Etina en Jan Willem in Guillestre wezen eten. Was erg gezellig! Goede pizza ook. Naderhand in de tent nog wat gekletst en toen ging iedereen naar bed en zit ik dit te schrijven. Leuke dag gehad.

Donderdag 26 aug
Wat een rotnacht!  Al meteen nadat ik lag voelde ik een vage misselijkheid en die ging de hele nacht niet over, geen oog dicht gedaan en omdat het mega hard waaide had ik ook steeds de neiging om te kijken of het touw waaraan ik mijn drie zeer belangrijke-niet-te-missen-anders-mag-je-niet-kanoen-spullen waren geknoopt er nog wel was. Hoe stom, want ik wist heus wel dat dat niet kon wegwaaien ofzo. Maar goed, om half zes was het dan eindelijk zover, mijn (gelukkig) klaargelegde kotszakje kon in functie worden genomen. Zal er verder niet over uitweiden. Mijn eveneens klaargelegde zaklamp verdween op wonderbaarlijke wijze, zodat ik zo’n beetje op de tast naar het toiletgebouw ben gelopen, met het zakje in m’n hand. Die heb ik later in de containers gegooid, bijna in die voor het groene glas, (kan natuurlijk niet)  toen bijna in die voor gft-afval (maar ja, plastic zakje) en toen stond er eentje voor restmüll. Franse naam daarvoor is me even ontschoten. Om half negen zeer brak aan het ontbijt, en Bert bleek de hele nacht overgegeven te hebben. Hoe vreemd. Tijdens mijn kopje thee meldde ook Etina dat ze zich niet zo lekker voelde en JW was ook brakkig. Volgens Erik kwam het door het stof, ik hou het voorlopig op de afvalstort 5 km windopwaarts, of slechte afwassers. Goed, we zouden gaan varen op de Ubaye, een uurtje rijden. In Embrun heb ik de thee en sinaasappelsap onvrijwillig verwijderd uit m’n maag en waren we de rest kwijt. De helft van de rest kwam ons later zoeken zodat de reis vervolgd kon worden. Toen kreeg Etina ook moeite om haar maaginhoud op de plek te houden zodat we regelmatig stopten. Mooie omgeving, Lac de Serre Poncon! Jan Willem ging de auto van Etina rijden en ik ging bij Nancy en Daan zitten. Zeer brak vervolgens in de boot gestapt, Etina reed terug naar de camping. Supermooi riviertje! Niet diep, maar met veel stenen. Koste me behoorlijk wat stuurmanskunsten om die te ontwijken, mislukte ook redelijk vaak, dus dan maar zo hard mogelijk eroverheen ongeveer. Een passage heet nu Geziens Flipperkast, een twijfelachtige eer mag ik wel zeggen... Maar wel een eer! Uiteindelijk twee keer gezwommen, en een keer ook compleet onzinnig. Maar de complimenten voor Bert, die ging gewoon mee om te vissen!
Met Nancy en Daan en Jan Willem de toeristische route terug, over de Col de Vars. Supermooi! Echt fantastisch! En werd niet eens meer misselijk in de haarspeldbochten, goede zaak. Zelfs drie marmotten gezien en Daan werd daarmee verlost van zijn marmotten trauma.
Weer een geslaagde dag dus!
23.45 uur Zo, nog even wat schrijven. Ben net de slaapzak ingehupst als in een kano en nog even dit hier updaten. Net superleuk gekaart met JW en Erik. Een spelletje van Erik F, Mexicaantje. Toen hij dat had uitgelegd verdween hij ook meteen, en de rest ook, zodat we met z’n drieën overbleven. Heb waarschijnlijk dik verloren, maar bij gebrek aan lucifers (theelepels) en lamheid hebben we dat niet echt bijgehouden. Was erg leuk. Morgen is de laatste dag! Echt jammer, de groep begint elkaar nu echt een beetje te kennen. Superleuke week gehad.

Vrijdag 27 aug
Heerlijk gevaren, mooie route! Bij het Gat erop, en bij Embrun de Durance weer af. Mooi en leuk stuk! Wel drie keer eruit trouwens, waarvan twee keer echt compleet onzin, maar goed. Wil zeker de brugpassage nog een keer doen, die ging goed tot het keerwater, en dat waren goede golven enzo. De hele weg moet gewoon nog een keer over! Heb ook leuk stuk gereden in de auto van JanWillem, die was vandaag aan de beurt om ziek te zijn. Nu is iedereen druk aan het inpakken, de grote tent is weg, wat kleine ook, het ziet er allemaal een beetje verlaten uit, een beetje zielig eigenlijk... maar daar komt Erik F ons ophalen om te eten, en mijn prachtige lieve kleine tentje te bewonderen (uit te lachen?) Gaan onder de PMU bar ofzo eten. Pizza Calzone! Hmmmmm!!!!

Zaterdag 28 aug
Gisteravond was erg gezellig. Leuke tent ook. Ik had dus een pizza Calzone, nee ik wil geen gewone (Herman Finkers) Een zeer riante trouwens. Hughe! Normaal geen probleem voor iemand als ik, maar op de helft vond ik het al mooi geweest. M’n maag is kennelijk gekrompen van een dag alleen een vloeibaar ontbijt. De gesprekken ondertussen gingen over de meest oneetbare onderwerpen, tandartsen, lijken, overblijfselen, een hoop zooi dus. Daan wil graag een keertje mee naar de snijzaal, dat hebben we daar dus besproken, die smokkel ik gewoon eens mee. Toen kwamen de toetjes en ik had iets van Salade de Fruits besteld, geen sla, maar veel beter: een sorbetglas vol fruitjes! Smikkelen en smullen! Daarna toch maar niet wat gedronken in de bar, in verband met vermoeide chauffeurs enzo, dus op de camping emails uitegewisseld en de volgende ochtend enigzins op tijd de tent inpakken. Erik Wegman deed z’n naam eer aan, hij vetrok in alle vroegte, ik hoorde om zeven uur de vrachtwagen wegrijden. Ze hadden de koelkast en een zak met brood bij het toiletgebouw achtergelaten dus daar hebben we even rustig ontbeten. Vreemd dat het ook ineens is afgelopen hoor.
Maar ik ga zeker weer, het was echt veel te leuk! Eerst even leren eskimoteren (even:S), dat moet echt, zwemmen is leuk, maar boothozen wil ik nog maar liever voorkomen. Ga thuis meteen checken of er een vereniging in de buurt zit.

Om kwart voor tien zijn we weggereden, was een gezellige reis. We kwamen tot Freiburg, en daar hebben we overnacht in de jeugdherberg. Leuke stad trouwens ook, iedereen was nog op de been ‘s nachts, en ze hebben lekkere leuke goedkope restaurantjes... (Aan te bevelen menu is Studentenrostl in een tentje waarvan ik de naam niet meer weet)

En zo komt er een eind aan dit dagboek, het moge duidelijk zijn dat ik het erg leuk heb gevonden.

Bedankt allemaal!
Gezien.