Lokatie: Eifel 
Soort:    Bedrijfsuitstapje
Datum:  23 t/m 25 april 2004
Doel:      Sportief, gezellig en teambuilding

Na "voor sommige" een lange rit, arriveren we bij ons groepshuis. Uitstekende bedden, een iets te kleine keuken en een eetzaaltje in het souterrain van het bijgebouw. Prima plek voor een weekeind in de Eifel.

Na veel oefenen op het rustig stromende water, komt dan eindelijk het echte wildwaterkajakken aan bod. Nog eventjes ie er twijvel, maar dan gaan we er voor.

We staan verbaasd over het prachtige natuurschoon. Vanuit het dal is niet te zien welke fraaie rotsformaties zich boven op de met bomen begroeide berg bevinden.

De belevenissen van dag tot dag.......

Vrijdag 23 april
Het is vrijdag 23 april, het weekendje kayakken kan eindelijk beginnen. Het plan is dat we om half twee vertrekken, zodat we zo min mogelijk last hebben van de weekendfiles. Aangezien plannen altijd kunnen worden gewijzigd is het al bijna drie uur voordat de eerste auto weggaat. Helaas maakte het niet uit hoe laat we waren weggegaan want de file begon in Amsterdam en eindigde pas in Maastricht. Na een goede stop bij de Mac gingen we richting de grens. Nog geen kilometer over de grens kregen we al het vakantiegevoel. Een prachtig uitzicht over de vele heuvels met enkele bergkoeien en –geiten erop. Na iets teveel van de omgeving te hebben gezien, het was misschien toch wel handig geweest als iemand een goede kaart bij zich had, kwamen we uiteindelijk rond tienen bij het huisje aan. Gezien de foto’s van de website hadden we een heel pittoresk (oud) huisje verwacht, maar het zag er goed uit. Het huisje was van alle gemakken voorzien en had heerlijke bedden. Daar waren we onderhand al aan toe. Maar natuurlijk konden we niet gaan slapen zonder eerst een slaapmutsje (of meer) te nuttigen.

Zaterdag 24 april
Slaapmutsje teveel of niet, we werden deze ochtend al vroeg wakker gemaakt. Natuurlijk gebeurde dit niet subtiel maar met veel geschreeuw en gebonk. Gelukkig stond er een uitgebreid ontbijt klaar die de moeilijke start toch nog een beetje aangenaam maakte. Na het ontbijt konden we beginnen met de modeshow; de wetsuits werden onder deskundige leiding van Christ aangemeten en gekeurd. Toch was het voor ons nog wat onwennig, moet het nu echt zo strak zitten? Bepakt en bezakt gingen we via een toeristische route naar het beginpunt van de kajaktocht. Even omkleden en na enige uitleg van de instructeurs Christ, Erik en Gerben konden we het water in. Het eerste moment dat je van de kant los bent, denk je dat je het niet lang droog gaat houden, maar gelukkig valt het na enige minuten wel mee. In een paar uur tijd werden ons alle beginselen van het kajakken uitgelegd; hoe moet je zitten, hoe moet je sturen en hoe maak je gebruik van de stroming. Na deze korte cursus hadden we wel even recht op een pauze. Heerlijk uitgerust in het gras met het geluid van een watervalletje op de achtergrond. Bij nadere inspectie bleek dit watervalletje toch iets heftiger te zijn. Gelukkig was er voor de niet zo grote helden ook een rustigere doorgang. Na de opmerking van Erik ‘waarom niet, deze kans krijg je maar één keer dit weekend’ ging toch iedereen voor de wilde doorgang. Na dit watervalletje hadden we allemaal de smaak te pakken, jammergenoeg was dit het hoogtepunt en was het voor de rest rustig doorkabbelen. Na ruim zes uur op het water te hebben gezeten eindelijk weer vaste grond onder onze voeten. Na een korte trip naar het huisje, stond er weer een heerlijke maaltijd voor ons klaar. Na het eten werd er nog wat aan de teambuilding gedaan onder het genot van een drankje. En daarna lekker slapen...

Zondag 25 april
Deze ochtend mochten we ook lekker vroeg opstaan, er stond namelijk nog een heel programma voor ons klaar. We begonnen de ochtend rustig met een wandeling door het Eifelgebied. Schitterende omgeving, echt een aanrader. Na deze wandeling, kon er gekajakt worden of kon er nog een wandeling worden gemaakt. De groep werd gesplitst en de kajakkers werden uitgewuifd. De rivier was iets heftiger dan die van de vorige dag, dus het was zeker een uitdaging. Voor de mensen die niet meer nat wilden worden, was de wandeling ook de moeite waard. Rond een uur of drie gingen we weer richting het huisje. En na een hapje en drankje vertrokken we naar Amsterdam.